Sajonian eta Brandeburgon ostera ere faxistek indarra hartzeak argi erakutsi du hautesleak ez daudela ados gizarte gaietarako aurrekontuak murriztearekin eta hezkuntzak ez duela nahikoa herritar-balorerik erakusten
Joan den igandean Sajonia eta Brandeburgoko Alemaniako Estatuetan izan ziren hauteskundeeetan ultra eskuineko bi alderdi suspertu ziren. Bi alderdi horiek bi Estatu horietako parlamentuko kide izango dira. Sajoniaren kasua da sinbolikoena. Alemaniako Alderdi Nazional Demokratikoak botoen %9.2 lortu zituen, eta Schröderren alderdi sozial-demokrataren atzetik sei hamarrenera geratu zen. Alderdi hori da Alemaniako erakunde nazirik zaharrena. Aldizkarien eta musika taldeen laguntza du, eta Sven Laurneyer Berlingo Ezker Antifaxistaren kidearen esanetan, "oso arriskutsua da Alemaniaren etorkizunarentzat". Brandeburgon, Alemaniako Herriaren Batasunak lortu zituen botoen %6. Bigarren Mundu Gerratik, lehenengo aldia da alderdi neonazi bat eskualdeko kamera legegileko kide hautatzen dutela. Sven Laumeyerren arabera, "oinarrizko tradiziorik gabeko" alderdia da, eta liderra Municheko milioduna izateagatik lortu du guztia. Liderraren aurpegia agertzen zen kartel asko egon dira hormetan itsatsita, "alderdi demokratiko guztiak elkartuta haino askoz ere gehiago". Gainera, federatutako bi estatutan, Sozialismo demokratikoaren alderdiaren komunismoaren ondorengoaren aldeko botoa eman zuen lau boto emailetik batek.
Bai sozial-demokratak, bai kristau-demokratak, herrialdeko talde politikorik nagusienak izan dira porrot handiena jasan duten alderdiak, nahiz eta Brandeburgon eta Sajonian boterea lortu hurrenez hurren. Kristau-demokratek boto emaileen %10 galdu dute, eta alderdiak Gobernuan,joan den hausteskundeetan baino %5 boto gutxiago lortu.
Hori dela eta, ukaezina da ohiko alderdien hondamena, eta alderdi ultren itzulera. Berehala etorri dira emaitzen interpretazioak: SPDk sustatutako eta kristau-dcmokratak babestutako erreforma sozialeko politikei egindako uko gisa hartu da. Hori dela eta, hainbat datuk hipotesi hori bermatzen du: Alemaniako telebistako bigarren kate publikoak eskainitako inkesta baten arabera, ultraeskuinak irabazi zituen botoen %85 Schröderri egindako zigorra da. Boto horien %6 ere ez zegokion politikari. Sven Laumeyer Berlingo Ezker Antifaxistako kidearentzat, gustura ez daudenen botoa ez da berria, izan ere, "gizartean arazoak baldin badaude, hautesleen %5 eta %15 artean alderdi ultraeskuinen aldeko bihurtzen dira; hots, alderdi ultraeskuinei ematen diete botoa. Errealitatean, ez dago benetako faxista edo neonaz-rik." Stefan Weckbach Madrilen Alemaniako enbaxadako prentsako arduraduna ere iritzi berekoa da, honakoa adierazi du: "bi alderdi horien programei gutxiengoak baino ez dio botoa eman. Gainerakoentzat, protesta adierazpena baino ez zen izan, erreforma sozialen aurkako protesta, alegia. Langabetu askok eman diote botoa bi alderdi horiei, ehunekoa oso altua da".
Zertan oinarritu dira Gobernuaren neurri horiek? Joan den urteko martxoan, Gerhard Schröderrek hainbat erreforma iragarri zitiuten. Agenda 2010 izenean bildu zituen iragarpenok, eta erretiroa hartzeagatik egin beharreko prestakuntzak murriztearen moduko ekimenak (Alemanian erretiroa 60 urte ingururekin hartzen da; hori dela eta, hiru langile aktiboko, erretiroa hartutako bat dago), langabeziagatik diru laguntzak jaistea, osasuna eta kaleratzea merkatzea zituen aurreikusita. Esaterako, langabeziagatik ematen zen laguntza erdira jaitsi zen (gehienez, 32 hilabete izatetik 18ra). Osasunean, gastuak kostu publikoaren %14tik %13,3ra jaistea zegoen aurreikusita. Gobernuak onartu du erreforma ekonomikoek alderdi tradizionalen laguntzak murriztea probokatzen dutela, eta enbaxadatik honakoa baieztatu dute: "Schröderren exekutiboak ez du bide hori aldatuko".
Hezkuntzarako erronka
Baina gainera, Gobernua beste eragile batek arduratzen du; hau adierazi du Weckbachek: "Alderdi horiek ez dute boto emaile gazteen babes handirik lortu. Horrek zerbait esan nahi du". Horrexegatik, Sven Laumeyer oso kritikoa da Alemaniako hezkuntza sistemarekin: "Hitler ikertzen da, baina 1933 eta 1945 arteko Alemaniako herriaren iritzi faxistari buruz ez da ezertxo ere esaten. Orduko alemanek Hitlerri eman zioten botoa!". Laumeyerren arabera, arazoa ez da historiaren nolabaiteko ikerketa, honakoa kritikatzen duena: "solidaritateari eta giza eskubideei buruz ez da ezertxo ere ikertzen. Era berean, Gobernuak babestutakoen aurkako politika faxistarekin, iritzi faxistak babesten ditu".
Alemaniako hauteskundeen emaitzek, beraz, hezkuntzari erronka egiten diote, Weckbachen arabera, Gobernuak kezka hori du bereziki: "Programak badaude, eta eskoletan, edukiak ez daude aldatu beharrik. Arreta gehiago jarri behar da, eta herritarrenganako eta gizarte zibileko balore horien garrantzia
azpimarratu behar da".
MUGAK: Centro de Estudios y Documentación sobre racismo y xenofobia de SOS Racismo/SOS Arrazakeria
